Şuara Suresi
19. Cüz - 375. Sayfa
205, 206, 207- Ne dersin: Onları yıllarca yaşatsak da, sonra tehdit edildikleri o azap başlarına gelse, onca seneler yaşayıp zevklenmeleri kendilerini kurtarabilir mi?
208- Biz hiç bir ülkeyi, uyarıcıları gelmeden imha etmedik.
209- Öğüt verilip hatırlatma yapılmıştır. Biz hiçbir zaman zalim olmadık.
210- Kur’ân’ı asla şeytanlar indirmiş değildir.
211- Bu, onların yapacağı iş değildir! Hem isteseler de buna güçleri yetmez!
212- Çünkü onlar vahyi işitmekten kesinlikle menedilmişlerdir.
213- Öyleyse sakın, Allah ile beraber başka tanrıya yalvarma, sonra azaba mâruz kalanlardan olursun.
214- Önce en yakın akrabalarını uyar!
215- Sana tâbi olan müminlere kol kanat ger!
216- Bununla beraber akrabalarından sana isyan edenlere “Ben sizin yaptıklarınızdan beriyim.” de!
217- Sen o aziz-u rahîme (o mutlak galip ve geniş rahmet sahibine) güvenip dayan.
218, 219, 220- Sen yolunda kaim olurken, namaza dururken de, O seni elbette görüyor. Secde edenler, ibadet edenler arasında dolaşmalarını da görüyor. Çünkü her şeyi hakkıyla işiten, hakkıyla bilen O’dur.
221- (Şeytanlardan bahsediyorlar) şeytanların asıl kime indiğini bildireyim mi?
222- Onlar yalan ve iftiraya, günaha düşkün kimselere inerler.
223- Çünkü o iftiracılar şeytanlara kulak verirler, esasen onların çoğu yalancıdırlar.
224- Şairler var ya, bunların peşine de sapkınlarla çapkınlar düşer!
225, 226- Görmez misin onlar her vâdide sözcüklerin, hayallerin peşinde dolaşır ve yapmayacakları şeyleri söylerler.
227- Ancak iman edip, güzel ve makbul işler yapanlar, Allah’ı çok zikredip ananlar ve zulme mâruz kaldıktan sonra haklarını savunanlar müstesna. Zalimler de nasıl bir inkılab ile devrileceklerini, yakında öğrenirler.
